خدمات روز

تست پريك چيست؟

پريك يك تست پوستى است كه مشخص مى كند فرزند شما به چه موادى حساسيت دارند و به شما كمك مى كند كه آلرژى فرزندتان را راحت تر مديريت كنيد. نحوه انجام تست به اين صورت است كه ابتدا تعدادى خراش سطحى و كوچك عمدتا بر روى ساعد فرزندتان ايجاد مى كنند و از عصاره هاى آلرژن ها روى خراش ها مى ريزند و پس از ٢٠ دقيقه ميزان واكنش دهى آن را بررسى و در جدول هاى مخصوص هر بيمار يادداشت مى كنند. در موارد مثبت پوست در آن ناحيه برجسته، قرمز و كهير مانند مى شود.

مقالات روز

درمان طبیعی آلرژی تنفسی
۱- پاک کردن هوای اطراف خود با دستگاه تصفيه هوا
۲- تمیز کردن پادری به طور مرتب
پادری ها به خصوص پادری های بیرون از منزل، مملو از خاک، گردو غبار، قارچ و میکروب می باشند و اگر برای مدت طولانی شسته نشوند، مواد حساسیت زا از آنها وارد هوا شده و علائم آلرژی را در افراد تشدید می کند.
۳- استفاده از ترکیب لیمو ترش و عسل
مقداری لیموترش را با مقداری آب و عسل مخلوط کنید. این ترکیب را صبح ها، به صورت ناشتا در فصولی که آلرژی دارید، مصرف کنید.مصرف این ترکیب به نرم شدن گلو کمک زیادی می کند و خلط پشت حلق را که سبب ناراحتی افراد مبتلا به حساسیت می شود از بین می برد. علاوه بر این منبع خوبی از ویتامین ث  می باشد.
۴- استفاده از گیاه اکالیپتوس
اکالیپتوس به طور طبیعی به عنوان کاهش دهنده انواع التهاب، مخصوصا التهاب تنفسی استفاده می شود.نحوه استفاده از آن به این صورت می باشد که ۲ تا ۳ قاشق غذاخوری برگ خرد شده گیاه اکالیپتوس را با یک فنجان آب جوش مخلوط کنید. سپس دمنوش آن را بنوشید. التهاب ناشی از بروز حساسیت در افراد با این روش کاهش پیدا می کند.
۵- عدم مصرف غذاهای آلرژی زا
غذاهای تند و پر ادویه، میوه و سبزیجاتی مانند کیوی، بادمجان و گوجه فرنگی از جمله موادی هستند که علائم حساسیت را در بسیاری از افراد تشدید می کنند.
۶- کم رفتن به پارک و فضای آزاد
۷- نکشیدن سیگار

کلینیک فوق تخصصی آلرژی جهاد دانشگاهی علوم پزشکی دانشگاه تهران

آسم

آسم یک بیماری التهابی و مزمن راههای هوایی است که بسیار شایع است و در موارد حمله هاي حاد و شديد می تواند کشنده باشد . خصوصیات بیماری شامل تنگ شدن حمله ای راه های هوایی ، افزایش واکنش راههای هوایی به محرک های مختلف ، وقابلیت بازگشت به وضعیت طبیعی (بطورخود به خودی یا باکمک داروها ) است . بدون در نظرگرفتن عوامل مساعدکننده محيطي ،به نظر می رسدکه عوامل ژنتیکی یا ایمونولوژیکی در بروز آسم دخیل باشند . درآسم ایمنولوژیک ، بدنبال بروز واکنش های آنتی ژن – آنتی بادی ، یکسری واسطه های شیمیائی از جمله هیستامین ، ترشح می شود و سبب اعمال اصلی زیر میگردد:

- انقباض عضلات صاف راههای هوایی کوچک و بزرگ و بروز اسپاسم برونش ، افزایش نفوذ پذیری کاپیلرها که سبب ادم و تشدید تنگی راههای هوایی می گردد .

- افزایش ترشح غدد مخاطی و تولید خلط

- افزایش مقاومت راههای هوایی

ازدیاد مقاومت راه هوایی ممکن است در اثر اسپام عضلات صاف برونش ، التهاب مخاطی و افزایش ترشح موکوس باشد . این تغییرات سبب انسداد عبور هوا می شود .

تظاهرات بالینی :

علائم آسم شامل ازدیاد تنگی تنفسی ، سرفه و ویزینگ است . در فرم معمول بیماری هر 3 علامت باهم وجود دارد در شروع حمله ، بیمار احساس گرفتگی در قفسه سینه دارد که با سرفه خشک همراه است . صدای تنفسی خشن می شود

ودر هر دو فاز تنفسی ظاهرمی شود . بازدم طولانی شده و بیمار در بسیاری از موارد به تاکی پنه ، تاکیکاردی و افزایش

خفیف در فشار خون شریانی سیستولیک ، دچار می شود. ریه به سرعت پراز هوا شده و ( قطرقدامی – خلفی سینه ) زیاد می شود . صدای ویز بسیار نازک و استفاده از عضلات فرعی تنفس ، نشان دهنده انسداد است . پایان هرمرحله با سرفه ای

که حاوی موکوس غلیظ و چسبیده است ، همراه می شود . حملات آسم غالباً در شبها روی داده ، بطوریکه بیمار با احساس خفگی (بعلت التهاب و افزایش ترشح مخاطی ) از خواب بیدار می شود .

درمان :

حذف عامل یا عوامل مسبب آسم از محیط فرد مبتلا به آلرژی موفق ترین روش درمان محسوب می شود .

عوامل مساعد کننده حمله  آسم :

عوامل محیطی: تغییر درجه حرارت محیط ، تغییر رطوبت ، ذرات و بخارات محرک ، دود سیگار، بوهای زننده ، آلوده کننده های محیطی مثل دی اکسید گوگرد ، سولفات ها ، مصرف آسپرین ( مهار کننده پروستاگلاندین )

ورزش

استرس روانی

عفونت ( معمولاً ویروسی)

درمان دارویی:

داروهای موجود برای درمان آسم به 2 دسته کلی تقسیم می شوند :

داروهای مهار کننده انقباض عضلات صاف و داروهایی که از بروز التهاب جلوگیری می کند .

هدف از دارو درمانی از بین بردن سریع اسپاسم است .

1)آسم حاد

فرم ضعیف : تجویز برونکودیلاتور مثل تئوفیلین وگاهی سمپاتومیمتیک مثل متاپروترنول

فرم متوسط : اکسیژن تراپی از راه بینی ، آمینوفیلین وریدی ، سمپاتوممتیک مثل ایزوپرترنول  در صورت عدم درمان ، آدرنوکورتیکواستروئید استنشاقی ،کنترل علائم حیاتی

فرم شدید : بستری کردن بیمار ، اکسیژن رسانی و در صورت لزوم اینتوباسیون ، تجویز استروئیدهای وریدی هر6 ساعت تا 4 روز آمینوفیلین وریدی ، داروهای بتا آدرنرژیک زیر جلدی و بعد درمان استنشاقی

2) آسم مزمن

فرم خفیف : معمولاً فرم ائروسلی داروهای سمپاتومیمتیک به تنهایی یا همراه کرومولین سدیم و تئوفیلین

فرم متوسط : علاوه برداروهای فوق مصرف همزمان کورتیکواستروئیدهای استنشاقی

فرم شدید : علاوه بر داروهای فوق ، از کورتیکواستروئید خوراکی می توان استفاده کرد .

منبع: http://nritld.sbmu.ac.ir

 

خُرخُر

تنفس صدا دار حين خواب خرخر كردن نام دارد و مشكلى است كه در هر سن و جنسى شايع است بطورى كه ٩٠ميليون نفر از جمعيت بالغ آمريكا درگير آن هستند.

خرخر مى تواند مداوم و هر شب يا متناوب باشد. مردان و افراد چاق بيش از همه در خطر خرخر كردن هستند اما توجه داشته باشيد كه خرخر مشكل هر دو جنس هست.

خرخر مى تواند تبديل به مسئله اى جدى شود و خواب فرد را تحت تاثير قرار دهد همچنين موجب مزاحمت براى ساير اعضاى خانه گردد. تاثير منفى خرخر بر خواب باعث مى شود تا در طول روز احساس خستگى و خواب آلودگى داشته باشيد. خرخر كردن با كاهش عملكرد روزانه و بيمارى هاى قلبى مرتبط است. حدود نيمى از آن هايى كه خرخر با صداى بلند دارند از تنگى نفس انسدادى حين خواب نيز رنج مى برند.

حين خواب عضلات حلق شل هستند، زبانتان به عقب باز مى گردد بنابر اين راه حلق باريك مى شود. در هنگام دم عضلات ديواره حلق ارتعاش دارند، اين ارتعاش در هنگام بازدم نيز وجود دارد ولى به ميزان كمتر. همين ارتعاشات است كه صداى خاص خرخر را ايجاد مى كند. هرچه راه هوايى باريك تر شود، ارتعاشات و به طبع آن صداى خرخر بلندتر مى گردد. گاهى عضلات ديواره حلق كاملا بر روى هم قرار مى گيرند و راه هوايى بسته مى شود و شرايطى تحت عنوان آپنه رخ مى دهد كه نياز به مداخله سريع پزشكى دارد.

عوامل

عواملى مثل چاقى، سن بالا، ناهنجارى هاى بينى و راه هوايى مثل انجراف بينى، لوزه هاى بزرگ و پوليپ بينى، عوامل التهابى و آلرژيك، شكل خوابيدن و مصرف الكل مى تواند منجر به خرخر شود.

علايم

افرادى كه خرخر مى كنند يك صداى مرتعش و پر سر و صدا حين نفس كشيدن در خواب توليد مى كنند. خرخر مى تواند علامت آپنه خواب باشد. اگر علائم زير را داشتيد حتما با پزشك خود مطرح كنيد:

- احساس كم خوابى شديد در طول روز

- سردرد صبحگاهى

- افزايش وزن اخير

- نداشتن احساس استراحت هنگام بيدار شدن از خواب

- كاهش سطح توجه، تمركز و حافظه

- قطع شدن تنفس حين خواب

درمان

افرادى كه خرخر مى كنند غالبا خودشان متوجه اين مشكل نمى شوند و بايد به شرح حالى كه اعضاى خانواده اش مى دهند اعتماد كرد. علاوه بر اخذ شرح حال و معاينه گاهى اوقات پزشك براى بررسى كيفيت خواب، درخواست تست خواب هم مى كند. توجه به راهكارهاى زير هم بسيار كمك كننده است:

١- اصلاح سبك زندگى: دورى از عوامل خطر ذكر شده، اصلاح وضعيت خواب، ورزش كردن و درمان آلرژى احتمالى.

٢- جراحى: بر حسب نياز بر روى خلف حلق يا سقف دهان يا بينى.

٣- تجهيزاتى كه براى بهبود خرخر يا آپنه خواب در دهان قرار مى گيرد.

منبع: National Sleep Foundation

آلرژی لاتکس

لاتكس چيست؟

واژه لاتكس بر مى گردد به پروتئين موجود در شيره ى درخت كائوچوى برزيلى. لاتكس در خيلى از محصولات وجود دارد، از قبيل: بادكنك، دستكش هاى پلاستيكى، كاندوم و ديافراگم، طناب پلاستيكى، برخى از تجهيزات پانسمان و...

شيوه شروع آلرژى بسته به شخص متفاوت است، مثلا بعضى ها با تنفس و بعضى ديگر با تماس پوستى دچار آلرژى مى شوند.

لاتكس مصنوعى مثل آن چيزى كه در رنگ هاى پلاستيكى استفاده مى شود، از شيره درخت كائوچوى برزيلى ساخته نشده است و در افراد حساس به لاتكس طبيعى آلرژى ايجاد نمى كند.

علت آلرژى به لاتكس چيست؟

آلرژى يك پاسخ غير طبيعى سيستم ايمنى به يك سرى ماده مشخص است. مبتلايان به آلرژى يك سيستم ايمنى خيلى حساس دارند و لاتكس را يك عامل مهاجم در نظر مى گيرند و به آن واكنش نشان مى دهند.

تشخيص آلرژى لاتكس چگونه است؟

اگر گمان مى كنيد كه به لاتكس حساسيت داريد به يك پزشك متخصص آلرژى مراجعه كنيد. براى تشخيص آلرژى به لاتكس پزشك از شما سوالاتى در خصوص سوابق پزشكى تان خواهد پرسيد و معايناتى را انجام مى دهد. در صورت شك به آلرژى لاتكس درخواست آزمايش مى كند تا سطح آنتى بادى لاتكس در خون شما را بسنجد. با مقايسه جواب آزمايش وسوابق پزشكى و معايناتى كه انجام شده است به احتمال زياد تشخيص مسجل شود.

درماتيت سلولى ناشى از آلرژى لاتكس

درماتيت يعنى التهاب پوست. درماتيت سلولى تماسى نوعى از واكنش آلرژى لاتكس است كه تهديد كننده حسات نيست. اين آلرژى بيش از آنكه ناشى از پروتئين هاى كائوچو باشد معمولا در اثر مواد شيميايى بكار رفته در توليد محصولات لاتكسى ايجاد مى شود. اين التهابات پوستى ٢٤ تا ٤٨ ساعت پس از تماس با محصولات لاتكس ايجاد مى شود و غالبا علائم آن خود به خودى بهبود مى يابد.

علائم آلرژى به لاتكس چيست؟

-تورم،قرمزى يا خارش پوست بعد از استفاده از پانداژ پلاستيكى

- تورم يا خارش دهان پس از استفاده دندانپزشك از دستمش لاتكسى

- تورم يا خارش بعد از معاينات واژينال يا مقعدى

- تورم يا خارش پس از استفاده از كاندوم يا ديافراگم

در صورتى كه آلرژى به لاتكس شديد باشد ممكن است علائم زير رخ دهد:

كهير، ورم، آبريزش بينى، مشكلات تنفسى و آنافيلاكسى

نسبت به علائم آلرژى به لاتكس بى توجه نباشيد چون تداوم اين مشكل مى تواند زمينه ساز بيمارى هاى مزمنى مانند آسم شغلى شود.

در صورت ابتلا به آلرژى لاتكس چه بايد كرد؟

از انواع محصولات لاتكسى دورى كنيد.

از همكارانتان بخواهيد با دستكش هاى غير لاتكسى كار كنند.

از پزشك و دندان پزشكتان بخواهيد از دستكش لاتكسى استفاده نكند.

آمادگى هاى لازم براى مقابله با آنافيلاكسى را هم خود بدانيد و هم به نزديكانتان ياد دهيد.

واكنش متقاطع آلرژى لاتكس با ميوه ها چيست؟

بعضى ميوه ها حاوى پروتئينى هستند كه در شيره درخت كائوچو وجود دارد و ممكن است اين ميوه ها هم علائم مشابهى ايجاد كنند. مهم ترين ميوه هايى كه ممكن است آلرژى لاتكس را تقويت كنند بشرح زير است:

آواكادو، موز، كيوى، سيب، سيب زمينى، گوجه، هويج و طالبى

منبع: Asthma and Allergy Foundation of America

آلرژی تنفسی

آلرژی تنفسی چیست؟

حساسیت  یا آلرژی واکنشیست که سیستم دفاعی و ایمنی بدن نسبت به بعضی از محرک ها ( آلرژن ها ) نشان می دهد. آلرژی یا حساسیت به اشکال مختلف از جمله: گوارشی ،پوستی ، آلرژی تنفسی ( فوقانی و تحتانی ) دیده می شود.

آلرژی تنفسی معمولا با علایم زیر خود را آشکار می سازد:

عطسه که در افراد مبتلا به آلرژی تنفسی معمولا صبح ها شدید تر است.

آبریزش بینی ناشی از آلرژی تنفسی که معمولا بی رنگ است و از هر دو سوراخ بینی خارج می شود.

خارش ناشی از آلرژی که می تواند چشم، بینی، گوش، حلق و پوست صورت را در بر گیرد.

گرفتگی بینی در اثر آلرژی تنفسی

سرفه نیز از دیگر علائم آلرژی تنفسی است .

در افراد دچار آلرژی تنفسی اشک ریزش هم دیده می شود .

ترشح پشت حلق ناشی از آلرژی تنفسی که معمولا بی رنگ است .

همانطور که ملاحظه نمودید، علایم آلرژی تنفسی بسیار شبیه به سرماخوردگی است. پزشک می تواند در افتراق این دو به شما کمک کند. آلرژی تنفسی می تواند فصلی یا دائمی باشد. در بعضی افراد علایم در تمام طول سال وجود دارد، اما در فصل یا فصلهای خاصی تشدید می یابد. زمینه ارثی در ایجاد آلرژی تنفسی نقش دارد و معمولا در افراد یک خانواده بیشتر دیده می شود.


درمان طبیعی آلرژی تنفسی

۱- پاک کردن هوای اطراف خود

می توانید در محیط کار و زندگی خود از دستگاه تصفیه هوا استفاده کنید تا از ورود ذرات گردوغبار، گرده گیاهان و هر آنچه که در هوای اطراف ایجاد حساسیت می کند، به دستگاه تنفسی جلوگیری شود. می توانید با پاک کردن هوای محیط اطراف خود، زمینه را برای بروز آلرژی به حداقل میزان ممکن برسانید.

۲- تمیز کردن پادری به طور مرتب

پادری ها معمولا در بیرون از منزل استفاده می شوند، اما در جلوی دستشویی، حمام و حتی اتاق ها هم به کار می روند.پادری ها به خصوص پادری های بیرون از منزل، مملو از خاک، گردو غبار، قارچ و میکروب می باشند و اگر برای مدت طولانی شسته نشوند، مواد حساسیت زا از آنها وارد هوا شده و علائم آلرژی را در افراد تشدید می کند.

در فصولی که آلرژی در شما بوجود می آید، از رفتن به پارک ها و مناطق رو باز حتی المقدور اجتناب کنید تا بروز علائم آلرژی در شما کاهش یابد.

۳- استفاده از ترکیب لیمو ترش و عسل

مقداری لیموترش را با مقداری آب و عسل مخلوط کنید. این ترکیب را صبح ها، به صورت ناشتا در فصولی که آلرژی دارید، مصرف کنید.مصرف این ترکیب به نرم شدن گلو کمک زیادی می کند و خلط پشت حلق را که سبب ناراحتی افراد مبتلا به حساسیت می شود از بین می برد.همچنین این ترکیب قابلیت دفع سموم بدن را دارد. علاوه بر این منبع خوبی از ویتامین ث  می باشد.

۴- استفاده از گیاه اکالیپتوس

اکالیپتوس به طور طبیعی به عنوان کاهش دهنده انواع التهاب، مخصوصا التهاب تنفسی استفاده می شود.نحوه استفاده از آن به این صورت می باشد که ۲ تا ۳ قاشق غذاخوری برگ خرد شده گیاه اکالیپتوس را با یک فنجان آب جوش مخلوط کنید. سپس دمنوش آن را بنوشید. التهاب ناشی از بروز حساسیت در افراد با این روش کاهش پیدا می کند.

۵- عدم مصرف غذاهای آلرژی زا

در فصولی که آلرژی دارید، سعی کنید از مصرف غذاهای حساسیت زا خودداری کنید، زیرا علائم آلرژی را در شما بدتر می کنند.غذاهای تند و پر ادویه، میوه و سبزیجاتی مانند کیوی، بادمجان و گوجه فرنگی از جمله موادی هستند که علائم حساسیت را در بسیاری از افراد تشدید می کنند.

۶- کم رفتن به پارک و فضای آزاد

در فصولی که آلرژی در شما بوجود می آید، از رفتن به پارک ها و مناطق رو باز حتی المقدور اجتناب کنید تا بروز علائم آلرژی در شما کاهش یابد، و یا قبل از رفتن به این مناطق، طبق تجویز پزشک از داروهای تجویز شده استفاده نمایید.

۷- نکشیدن سیگار

اگر سیگاری هستید، سعی کنید حتی المقدور در فصولی که حساسیت دارید از مصرف سیگار خودداری کنید.

منبع: www.salamati.ir

صفحه 1 از 39