سرفه مزمن:

سرفه مزمن به خودي خود يک بيماري تلقي نمي شود بلکه اين سرفه يکي از نشانه هاي ساير اختلالات و بيماري هاست. سرفه مزمن يک مشکل شايع بوده و يکي از دلايل مراجعه افراد به پزشکان است.
سرفه مزمن چيست؟
سرفه مزمن سرفه اي است که از ميان نمي رود. سرفه مزمن به خودي خود يک بيماري تلقي نمي شود بلکه اين سرفه يکي از نشانه هاي ساير اختلالات و بيماري هاست. سرفه مزمن يک مشکل شايع بوده و يکي از دلايل مراجعه افراد به پزشکان است.

دلايل سرفه مزمن چه هستند؟
بعضي از دلايل شايع سرفه مزمن شامل آسم، رينيت آلرژيک، مشکلات سينوس(به طور مثال عفونت سينوس) و ريفلاکس محتويات معده هستند. در موارد کمياب سرفه هاي مزمن ممکن است در نتيجه ورود يک جسم خارجي به درون ريه ها(معمولاً در بچه ها) به وجود آيند. بسيار مهم است در صورت حضور سرفه مزمن تصوير برداري X-ray از قفسه سينه انجام پذيرد. در صورت وجود X-ray طبيعي يکي از موارد زير يا جمعي از آن ها مي توانند دليل سرفه مزمن باشند. سيگار کشيدن شايع ترين دليل سرفه مزمن است.
بيماري ريفلاکس معده و مري(GERD):
به ريفلاکس يا برگشت مجدد اسيد معده يا محتويات آن به مري اشاره دارد. اگر اسيد معده به سمت مري بازگردد در نتيجه آن اسپاسمي در راه هاي هوايي ايجاد مي شود که منجر به کوتاهي تنفس و سرفه مي شود. در بعضي از موارد ريفلاکس در نتيجه ورود مواد خارجي به ريه ها و ايجاد نشانه هاي مشابه باعث آسيب به بافت هاي ريه مي شود. در بعضي از افراد هيچ حالت سوزشي احساس نمي شود و تنها نشانه ريفلاکس سرفه است.
مشکلات سينوس و ترشحات پشت بيني:
این مشکلات مي توانند باعث ايجاد سرفه مزمن شوند. ايجاد چنين شرايطي شناسايي را دشوار مي سازد و گاهي اوقات سي تي اسکن سينوس ها براي شناسايي لازم است. بيماران اغلب از اين که چيزي باعث غلغلک حلق شان مي شود شکايت دارند و مکرراً خلط را از حلق شان بيرون مي آورند.
عفونت هايي نظير برونشيت يا پنوموني:
اين عفونت ها مي توانند در نتيجه ويروس ها، باکتري ها، يا قارچ ها ايجاد شوند. عفونت هاي ويروسي به آنتي بيوتيک ها پاسخ نمي دهند. سرفه ها در بيماران مبتلا به آسم که به عفونت هاي قسمت فوقاني تنفس مبتلا هستند معمولاً پس از بهبودي عفونت ها هم چنان ادامه دارند.
داروهاي مشخص:
همانند مهارکننده هاي ACE (انالاپريل(Vasotec)، کاپتوپريل(Capoten)) که در درمان فشار خون بالا به کار مي روند مي توانند باعث ايجاد سرفه هاي مزمن شوند. ساير عواملي که کمتر شايع هستند شامل تومورها، سارکوئيدوزيس يا ساير بيماري هاي ريه هستند. در صورت پايداري سرفه هاي مزمن بيماران بايد توسط پزشک خود ارزيابي شوند. بسيار مهم است که مواردي هم چون آسم، ترشحات پشت بيني، ريفلاکس معده و مري، اثرات جانبي داروها، بيماري ريه يا عفونت هاي غيرمعمول در سرفه هاي مزمن مورد توجه و پيگيري قرار گيرند.

سرفه مزمن چگونه درمان مي شود؟
درمان سرفه مزمن براساس عوامل به وجود آورنده آن صورت مي پذيرد. با اين وجود بيماران مي توانند نشانه هاي سرفه را به وسيله داروهاي بدون نسخه نظير گايافنزين، دکسترومتورفان، نوشيدن مقادير زيادي از آب، بخورها يا قرص هاي مکيدني تسکين بخشند. در موارد شديد پزشک مي تواند کدئين که يکي از سرکوب کننده هاي موثر در سرفه است را تجويز کند.

آسم:
گشاد کننده راه هاي هوايي به صورت تنفسي يا استروئيدهاي تنفسي به منظور کاهش التهاب در بيماران مبتلا به آسم تجويز مي شوند. در پاره اي از موارد استروئيدهاي خوراکي استفاده مي شوند.

بيماري ريفلاکس معده و مري(GERD):
ب
ه منظور جلوگيري از ريفلاکس مي توان از غذاهايي که باعث افزايش ريفلاکس مي شوند پرهيز کرد و قبل از دراز کشيدن از خوردن غذا خودداري کرد. در موقع خوابيدن سر بايد در سطح بالاتري از بدن قرار گيرد و از داروهايي هم چون فاموتيدين(پپسيد)، سايمتدين(تاگامت) يا راني تيدين(زانتک) که باعث کاهش اسيد معده مي شوند، استفاده کرد.

مشکلات سينوس و ترشحات پشت بيني:
استفاده از دکونژستان ها از قبيل پزودوافدرين(Sudafed) يا آنتي هيستامين هايي همانند ديفن هيدرامين(Benadryl) ممکن است نشانه هاي ترشح پشت بيني را بهبود بخشند. استروئيدهاي بيني تنفسي در درمان رينيت هاي آلرژيک(تب يونجه) که يکي از دلايل معمول سرفه است بسيار موثر عمل مي کنند. علاوه بر اين ساير اسپري هاي بيني از قبيل ايپراتروپيوم برومايد(آتروونت) مي توانند باعث تخفيف ترشحات پشت بيني شوند. آنتي بيوتيک ها در صورت تشخيص سينوزيت تجويز مي شوند.

عفونت ها:
پنومونی باکتريايي و برونشيت به طور معمول به وسيله آنتي بيوتيک هايي نظير سفالوسپورين ها و آزيترومايسين(Zithromax) درمان مي شوند. اگر پنوموني به ديواره قفسه سينه بسيار نزديک باشد التهاب سطوح شش ها مي تواند باعث ايجاد دردي شود که تحت عنوان Plurisy شناخته شده و با ضد دردها مورد مداوا قرار مي گيرد. سرکوب کننده هاي سرفه در چنين شرايطي بايد با احتياط استفاده شوند. زيرا خلط هاي ريه ناشي از موکوس هاي عفوني مي تواند به پاک سازي عفونت ها کمک کنند. بسياري از برونشيت ها در بزرگسالان از عفونت هاي ويروسي منشاء مي گيرند بنابراين درمان اين عفونت ها همانند سرماخوردگي هاي معمول شامل استراحت، استفاده از مايعات فراوان، ضد دردها و مرطوب کننده هاي راه هاي هوايي است. بعضي از افراد استفاده از داروهايي نظير اکسپکتورانت که حاوي گايافنزين است را در تسکين ناراحتي هايشان مناسب مي دانند. در پاره اي از موارد تفکيک برونشيت ويروسي از برونشيت باکتريايي مشکل است از اين رو پزشکان آنتي بيوتيک را براي بيماران خود تجويز مي کنند. در بعضي از موارد نيز موکوس خارج شده از حلق بيماران مبتلا به آسم سبز رنگ است که نشانه اي از بروز عفونت است از اين رو پزشک شما مي تواند موکوس شما را به منظور ارزيابي عفونت در آن مورد آزمايش و بررسي قرار دهد.

داروها:
بيماراني که از داروهاي پايين آورنده فشارخون به نام مهار کننده هايACE(آنزيم تبديل کننده آنژيوتانسين) نظير انالاپريل، کاپتوپريل و يا ليزينوپريل استفاده مي کنند مي توانند از پزشک خود درخواست کنند تا داروهايشان را تغيير دهد. بيماران نبايد بدون نظر پزشک داروهاي ضد فشار خون را قطع کنند زيرا در صورت قطع داروها فشار خون به يک باره افزايش مي يابد. نسل جديدي از مهارکننده هاي ACE نظير(مسدود کننده هاي رسپتور آنژيوتانسين) ARBs(به طور مثال(والسارتانDiovan))، (لوزارتان(Cozar) مي توانند جايگزين داروهاي قبلي شوند زيرا بروز سرفه با مصرف اين داروها پايين تر است. علاوه بر اين مجموعه بسياري از داروهاي ضد فشار خون وجود دارد که به منظور اداره و کنترل فشارخون مي توان از آن ها استفاده کرد.

چگونه مي توان از سرفه مزمن جلوگيري کرد؟
سيگار نکشيد زيرا سيگار کشيدن يکي از دلايل شايع سرفه مزمن است. با پزشک خود در مورد کنترل بيماري هايي هم چون آسم، ترشحات پشت بيني يا GERD به منظور جلوگيري از بروز سرفه صحبت کنيد. از تماس با افرادي که به بيماري برونشيت يا پنوموني دچار هستند دوري کنيد. از ميوه ها استفاده کنيد. محققان تاکيد مي کنند رژيم غذايي سرشار از ميوه به دليل وجود فيبر و فلاونوئيدهاي موجود در آن ممکن است از بروز سرفه جلوگيري کند.

بیماریهای آلرژیک سـرفه مزمن